Nongo Farms

For more information on Nongo Farms, and the progress: visit www.nongofarms.blogspot.com

Voor meer inligting over het project Nongo Farms: www.nongofarms.blogspot.com

A few home pictures

I know some of you check regularly and faithfully. And we haven't given you much to look at. Here are just some pictures of us in our normal habitat:

This is true art - he looks innocent!

We had our first school outing yesterday - to the Pepsi factory. We really enjoyed it!!

Our house is now filled with Pepsi promo stuff, though none of our children had a clue what Pepsi was;)

And lastly, our own little pirate:

OK, till next time, when we actually do something worth mentioning. 

God bless!

Newsletter/ Nieuwsbrief April 2015

Without beating around any bushes: we’ll be privileged to set up a cot in our house, one more time. We are expecting our fourth little Paalman. Rashelle is praying hard for a little sister, but mercifully, that is not in our hands. Ilne is feeling well, for which we are thankful. We also found a doctor in a small town nearby that will be able to perform the necessary ceasarian section. An older dutch midwife will check her regularly. We are thankful for God’s provision.

Laten we meteen maar even met de deur in huis vallen. Er moet weer een wiegje opgesteld worden. (ergens in okt.) We hopen dus ons 4^de kindje te krijgen. Rashelle bid hard voor een zusje, iets wat we niet zelf in de hand hebben (gelukkig maar). Op dit moment voelt Ilne zich goed, iets waar we dankbaar voor zijn.  Ook voor het feit dat we een dokter hebben gevonden die de keizersnee kan doen in een naburig dorp. En er is een oudere Nederlandse vrouw die vroedvrouw is die Ilne wil helpen en checks wil doen.  We zijn dankbaar en blij voor Gods zegen en voorziening.

I also want to express my thanks to everyone who made it possible for me to visit and stay in the Netherlands. It was a big surprise and blessing for my mom. It took her thoughts off the move to the ‘old age home’. And it was possible for me to talk about the new project, to anyone that would listen. From this comes a big word of thank you again to everyone who supports us in some way- we are blessed. It’s not always comfortable to be dependant, and then I keep forgetting: “Seek my Kingdom first, and the rest will be added unto you.” As we get busier with this new project, it is essential to remember, that God’s Kingdom does come first, that we need to be salt and light, and not just the focus on the what needs to be done, but also on the how. I want to ask for prayer, in this regard. Please! 

 Ook willen we onze dankbaarheid uiten naar de mensen die het mede mogelijk hebben gemaakt om naar Nederland te komen als wel de gastvrijheid en ondersteuning die ik in Nederland mocht genieten. Het was een grote verassing en zegen voor mijn moeder. Het maakte haar hoofd vrij van al het denkwerk voor haar verhuizing. Ook heb ik tijd gehad om het project meer bekend te maken. Allereerst wil ik eerst weer al die mensen bedanken die ons ondersteunen. Een ieder op zijn manier, we zijn zo gezegend. Een gevoel van afhankelijkheid is niet altijd even lekker, of keuzes moeten maken wat verantwoordt is wat betreft persoonlijk gebruik. Zo vaak vergeet ik vaak, “Zoek eerst het koninkrijk van God” en al het andere zal u worden toegeworpen. Met het nieuwe project wat voorligt, is het essentieel om te onthouden om een zout te zijn en een licht. Maar hoe gemakkelijk beweeg je je in een stress van dingen die niet meteen belangrijk zijn. Dit wil ik graag als een gebedspunt voorleggen. Dat we de juiste focus hebben. De harten van de mensen hier.

In our church service on Sunday, a friend said that God just reminded her of three words: IT IS FINISHED. What a wonderful message and what an honest message. So often satan keeps un in bondage with guilt, with all our past baggage, and we keep going in the same circle. We forget that it is finished, He has risen after nailing every sin on the cross. Let us rejoice in what He has done, and remember that His Grace is sufficient. This is the beautiful message of Easter.

In de laatste dienst op zondag was er een vrouw die iets wilde getuigen in de gemeente waar we mee samen komen. Het waren net drie woorden. “HET IS VOLBRACHT”. Wat een heerlijke boodschap en wat een eerlijke boodschap. Waarom we soms geen zout en licht zijn kan zijn dat de duivel ons gevangen houdt met de slechtheid van onze oude natuur. De ik ellendig mens. En soms blijven we erin rondzwemmen. We zijn dan zo gefocust op onze slechtheid dat we HET IS VOLBRACHT negeren. Maar HIJ IS OPGSTAAN!! Al onze zonden zijn aan het kruis genageld. Laten we ons verblijden in wat HIJ HEEFT GEDAAN. Al maken wij fouten HIJ heeft ze tenietgedaan aan het kruis. We mogen ons VERHEUGEN  in  MIJN GENADE IS GENOEG. Laten eer geven aan WIE DE EER TOEKOMT!

Meanwhile, the rain is (very) slowly reducing. It is normally completely dry by now, but the rain seems to linger this year. Causing lots of damage, after the relative drought of the rainy season. Many people saw poor rains, hence very poor crops throughout southern Africa, and are now watching it rot because they can not get it off the land, due to the late rains. We saw them even removing the sugar by hand off the fields today. And realize we are talking about 30 000hectares. (Of cause they will soon start using their machines for the actual removal. They cut by hand anyway). We are in a good position, our piece of land is small, and hence we could harvest on dry days, and quickly replant. Using the late moisture for germination. This will hopefully deliver some extra crop after irrigation. 

Het regenseizoen is inmiddels aan het uitdunnen. Zo nu en dan nog een bui. We hebben onze veldjes met soja bonen, zonnebloemen en mais van het land gehaald om verrotten te voorkomen. En inmiddels weer nieuwe geplant om dat het land nog redelijk nat is en er nog meer regen wordt verwacht. Later in het seizoen zullen we dan bij irrigeren en hopelijk extra hebben.  

Nongo Farms cooperation is quickly getting off the ground. Carl had his first meeting with the community- and they were quite excited. There are just so many ways to reach out to one another. The first things that need to happen: a corn storage, so as to help that the current crop (what little there is) does not get destroyed by mice, weavels and other larger animals. It is not a free venture. But for a small price they can store their maize. So, they are doing it for themselves. Carl has hired some extra men, stretching his people’s skills. They’ve done the foundation, and started with the floor today. The walls will be made of steel, which Carl already has laying ready.  The second priority is to prepare land for next year, while the ground is still soft. For that end we have invested (thanks to Hope Builders Ministries) in our first implements. It caused quite the stir!!

Op dit moment zijn we druk bezig met onze nieuwe project. Als er nog iemand is die handig is we kunnen hier wel een klusjes man gebruiken!!

Foundation for new maize store

Our first tractor for Nongo farms

Now from Ilne’s end: We’re completely into home schooling now. Rashelle is loving it, and I’m loving it. It is such a privilege to watch your child learn- like when they learn to walk, just watching her trying to read the letters, and the little lightbulb going up, It’s precious. Tim is also doing well, pleading me to also start him on the curriculum. He is due to start next year, and he is rearing to go. Simon is completely African. Honestly, he is never without mud streaks, we have to physically stop him from chasing the cows around, and sometimes we just don’t even want to know where he’s been. He talks up a storm, to whomever would like to listen.

I am busy in the house, with church stuff (hopefully I can elaborate on this soon) and am also still trying to get registered. They recently lost my file, which had me ready to quit, but I heard this morning  that they rediscovered it. I wish I could share the store room with you. Anyway, I’m getting closer. I’m not sure why God is stirring me to do this, but we will see…  For the rest, all kinds of odds and ends.

The only other news I wanted to share with you, is that our pastor in Gordon’s Bay (South Africa- when we were with Goeie Hoop House), passed away last week. We knew he was not well and very ready to go, but it still leaves a huge gap in the lives of his wife and children. If you could just think of them, and pray God’s Peace on them, as they walk this part of their journey with such faithfulness.

For the future: ahead of us lays a few hectic months, on all fronts. Please, if you do not hear from us, it’s not because we’re lazy, don’t care or have forgotten you. It’s because the hours in the day ran out again. I was reading the story of Joshua praying for the sun to stand still to Rashelle today. I might use it slightly more in the coming time. The most prominent part of that will be a proposed travel to America in July for me and Rashelle, for some fundraising purposes. The same Carl just did in Holland. It will be short and (hopefully) intense. I still need all kinds of paperwork. So, that might be another prayer point if you don’t mind.

We’ll be hosting a few people in the next months also. I might get them to write parts of our next newsletters. Should be interesting- I will hold the right to refuse I think. Just in case we can’t get anyone to visit again!

 It's fun out here!!!

January 2015

I will write a newsletter about the work later this month, but just wanted to assure you that we are well, and just quickly share of our photo's out of everyday life. We are blessed, happy, busy and healthy. So, if you don't hear from us often enough, it is because we have nothing to complain about.

So the boys go to school these days (two mornings of the week), while Mommy and Rashelle do our home schooling. I'm really enjoying the schooling, and Rashelle seems to tolerate it well. Only joking, she is doing very well- and has an amazing ability to concentrate.

The children have been very busy with our puppies.

And whatever else they can find

Yesterday was Rashelle's sixth birthday:

Our little princess. We pray that God will lead her in inner beauty, peace, and to help her grow up, knowing who she is.

 

Simon's turn

So, we started Simon at the crèche today, mostly to give Mom and Rashelle a break to do their schooling at home. His teacher had her hands full!!!! He is strong willed and strong muscled. That's our boy...

Nieuwsbrief Januari 2015

Ja, we leven nog. Gezond en wel.

Mischien hebben jullie soms ook dat gevoel van computer moeheid. Dat is in een groot geval de reden dat jullie geen nieuwsbrieven hebben gehad de laatste maanden. Hoewel Ilne hem vaak schrijft en ik hem vertaal blijft het een  opgave  voor mij. Maar goed met al de beste wensen voor het nieuwe jaar wat we hebben gekregen is daar nieuwe energie om te schrijven. (Bedankt voor al de wensen en zegeningen).

Wat is er zoal gebeurd in de laatste maanden: 

Er was veel werk in het draaiend houden van het winkeltje wat we hebben. Vooral de benzine voor de waterpomp  van de boeren gaf een goede omzet. En een groot deel doordat we de verkoper heel veel moesten helpen en corrigeren. Uiteindelijk  moesten we hem ontslaan. We hebben inmiddels een andere jongen gekregen en de meeste lasten zijn weggevallen. Helaas gaat hij nog naar school dus binnenkort moeten we weer op zoek naar een andere verkoper.

Het winkeltje en de oprijlaan en de inmiddels groen geworden omgeving

 

Verder hebben we er 30 legkippen bij. We hadden er eerst 10, maar de verkoop van de eieren was een groot success dat we er 20 bij hebben gekocht.  We zijn dus ook druk geweest met een kippenhok bouwen.

‘de Honda chickenrunner’ Zambian made

 

 

 

 

 

Verder waren er natuurlijk de voorbereidingen voor het plant seizoen. Inmiddels hebben we een veld met soya bonen, zonnebloemen en mais. Ik hoop dat we hiemee zelf voer voor de kippen maken  samen met nog een aantal andere goedjes.

Hier een veldje met mais.

Ook heb ik training kunnen geven aan mensen van een kerk dichtbij in ‘conservation farming” hopelijk hebben de mensen iets opgepikt. Ik denk soms dat het belangerijkste is om mensen uit te dagen om over te gaan nadenken en  niet alles meer als een vanzelfsprekendheid te beschouwen (dit geldt ook voor mij op bepaalde gebieden).

 

Maar boven dit alles geloof ik dat wat we doen we moeten doen vanuit ons hart tot eer van God. Het mag niet altijd de beste manier zijn maar als we het doen vanuit ons hart is het op dat moment het beste. Mischien moeten we later heel veel aanpassingen maken maar dat is een deel van het groei process.

Wat betreft conservation farming, ik merk en zie dat daar al veel over gepraat en lesgegven is in Zambia. En toch blijven mensen op de oude manier voortgaan. Jammer genoeg.

Een belangerijk punt om een betere oogst te behalen is om gelijkmatige ruimte tussen de planten te hebben. De drie belangerijste punten in behoudende landbouw zijn .

 zo min mogelijk grond beroering, roteren van gewassen en “mulch” oftewel een bedekking van de grond met organische materialen

 

Ilne is momenteel druk bezig met het voorbereiden om Rashelle te gaan thuis schooling geven. In November is zij naar een cursus geweest en helemaal enthousiast geworden. We hebben nu voor Rashelle een special plekje gemaakt wat haar klaskamer is. (kleuterschool)

Het bovenste deel is nu rashelle’s skyscraper bed en het onderste haar schoollokaal, hier nog niet helemaal af maar inmiddels al een stuk verder ontwikkeld en vol behangen met allerlij schoolgoed.

Simon hoopt nu samen met Tim voor twee morgens naar een peuterschool te gaan. Ik voel nu al een beetje jammer voor de juffrouw ;) Rashelle was daar vorig jaar en was de beste leerling van het jaar (een beetje trots).

Het zal me benieuwen hoe snel Simon zal leren om engels te praten. Hoewel hij nu al zijn buurman engels er tussen door gooit.

We hebben op oud jaarsdag zes kleine hondjes gekregen.  Hij noemt ze  “cuties”.

 

‘ onze Village specials’

Het gaat dus goed met ons en beetje bij beetje wordt onze verblijfsplek opgeknapt. Mede dankzij een bezoek aan Zuid Afrika in December waar we weer een aantal spullen van onze huisraad mee konden nemen naar Zambia waardoor het weer een beetje meer huiselijker voelt.

We zitten inmiddels vol in de regen en pad naar het dorp is weer een glybaan  door de vette klei. En zoals altijd raakt onze gasfles altijd op een verkeerde dag op. Gelukkig hebben we net een aantal nieuwe gasbusjes gekocht in zuid afrika voor het camping gas stelletje.

En  een ‘butterfly kiss’ voor allemaal

 

 

 

Wel en dan nu het nieuws voor 2015! Whooohoeeeee.

Ik geloof dat God me een visie heeft gegeven waarmee we de allerarmste boeren mee uit de vicieuze circle van armoede mee kunnen halen en daarbij zelf een profijt kunnen maken waarmee we projecten van weduwen en wezen mee kunnen ondersteunen.  We gaan nu eerst het hele plan op papier zetten en wanneer dit gecheckt is door een aantal deskundigen we het openbaar zullen maken.  

Hopelijk zal dit zijn in de volgende nieuwsbrief.

Voor een ieder die nog niet onze beste wensen voor het nieuwe jaar hebben ontvangen hier zijn ze.           

Hartelijke groeten van de Paalmannetjes

(voor ons winkeltje kunnen we oude mobiele telefoon laders gebruiken. Alle soorten zijn welkom, als wel usb kabels  met een grote naar een enige soort kleine usb stekkers)

fam. Paalman.

Postbus 670218

Mazabuka,

Zambia. 

Andere post is ook leuk hoor.!

(En wist u dat we slaapplek hebben voor  gasten , Juni en Julie zijn heerlijke maanden in Zambia!)

 

 

 

 

 

Newsletter

 This is a time of reflection, looking back to 2014, looking ahead to 2015. A good time to think about where we are:

Where are we, physically? We just returned from South Africa. Back to Mazabuka. Myself and the children went down south for two and a half weeks, and Carl just came to pick us up. We had a great and relaxing time with my sister’s family (and a broken camera). We could do the necessary shopping, which was a great pleasure as everyone else was doing their Christmas shopping (made me miss the village a lot). Mostly we had to shop to set up the new school for the children, since our formal home schooling will commence in January. After my training in November, we are fired up and looking forward to starting that. Ask my poor family- I should be send on promotional tours, I’ll try and convince everyone of the benefits;) The boys are also ready to go back to crèche- Simon will start new, exciting!

Carl was waiting in Zambia, watching the clouds for the rain to come- and waiting and waiting and waiting. But it came- and man did it come. So, now we are actually waiting for the mud to subside to work in our gardens again. Despite the water it is not always an easy time for vegetable gardens- so I have some work too. Carl planted soya beans, maize and sunflower- mainly as chicken feed, since our chickens are doing well, and egg-selling a hit.

Where are we,  emotionally? Doing very well. It has been a busy but good year. We have been involved and could see things happen and change. We could also see ourselves grow, and settle. Then it is nice to go to bed at night, knowing it is not for nothing. We have also grown in our African-ness (though I have never been anything but)- I had to share this photo with you.

It’s Carl’s motorbike, his only transport since I had the car in South Africa. There are four crates strapped on the back of the bike to transport his 20 new chickens. When he was using our car to plow the other day, one of the big farmers, smilingly commented: “Are you trying to get a short-cut to your residency?” Belonging is the name of the game.

 

Where are we, spiritually? Also in this area, we are filled with gratitude. It was one of our greatest needs while in Liberia, and here it has been met. We have a church family where we can be active, and belong. But we also experience God’s presence first-hand daily in our work and surroundings. God greatly encouraged me earlier in this year, and now God has placed a vision in Carl’s heart. A big vision. It is not all clear yet, so we are going to leave you wondering. If it crystallizes Carl can write about it beginning of next month. We can see how this little piece of land we are on, can touch many lives and people- on all levels. Isn’t that exciting?

To God be the glory (or as they say in many tribes around us- to God be the groly). He is the One who holds us day by day. Is there anywhere else to be, than in His Hands??

Ps. A small testimony of how the work here reaches our own children:

This is a sketch Rashelle made after going to a conservation training with her father. This shows how God’s blanket works to slow water loss, but also how God can change our heart- creating a new creature. Carl has been doing training in the church of one of the pastors of Hope Builders Ministries Zambia- this is an open door to willing and eager people.

We pray that 2015 will be a very special year for all of us!!!!