Nieuwsbrief Juni 2019

Dit is het vers dat we op dit moment in de zondagsschool overdenken. Toen we leerden over Jezus aan het kruis, was het moeilijk om ons voor te stellen dat dit gebeurde, maar toen de vrouwen naar het graf gingen op zondagmorgen, begon het allemaal duidelijk te worden. De (Goede) Vrijdag ervoor was inderdaad de dag van Gods overwinning – alleen was dit erg moeilijk voor te stellen in de situatie zelf. Zo is het ook goed voor ons om terug te kijken en terugblikkend te zeggen: ja, deze dag was inderdaad een dag om te vieren, zelfs de moeilijke dagen.

De maand nadat we jullie de laatste keer spraken, startte met de viering van de verjaardag van de Nederlandse koning. Een fijne dag met allemaal andere Nederlandse mensen in de hoofdstad, Lusaka, gevuld met spelletjes en plezier. Ik moet eerlijk zeggen: ik had er niet zo veel zin in – een hele dag doorbrengen met ‘small talk’ met mensen die ik niet ken, maar uiteindelijk heb ik er enorm van genoten. Carl had ook een gala, en we ontmoeten een stel dat werkt voor een andere zendingsorganisatie, maar met de visie om hetzelfde te doen wat wij doen, dat was echt erg bemoedigend. Ze zijn nog zo vol enthousiasme, dat je even alle littekens van de strijd vergeet. 

Ook vieren we Carls voortgaande herstel, en God die hem zijn vreugde teruggeeft. Zijn kiemvoerproductie-project gaat voort, maar het is nog steeds moeilijk om groei te zien. We halen maar hoop uit het feit dat er tot nu toe nog niets is doodgegaan…

Carl heeft veel uren doorgebracht met het betegelen, verven en helpen op de plek waar we nu wonen. Het is een mooi huis, en mijn (Ilnes) droom is dat wanneer we er ooit vertrekken, we een plek achterlaten die een zegen zal zijn voor menig outreach-team. Voor nu zijn wij de gezegende mensen. De mensen van wie we huren zijn ook een geweldige zegen – goede vrienden. We zijn nu in het nieuwe deel getrokken, dus hopelijk is de overwinning daar, dat zou een opluchting zijn, even geen bouwvakkers en stof.

De volgende viering werd teweeggebracht door dat consumentenmonster – dat mijn familie ertoe brengt om te zeggen: maar mam, je hebt geen speciale dag nodig, het is elke dag jouw dag, wanneer is het een keer kinderdag? Smile. Ze laten me hoe dan ook speciaal voelen.

Wat betreft het werk: we ontmoetten een aantal leiders van Hope Builders Ministries – zowel lokaal als internationaal. De laatste paar jaar zijn verschrikkelijk geweest als het gaat om de hoeveelheid regen. De elektriciteit in Zambia is voorzien van Hydro-energie (water-energie), met water vanuit de Kariba-dam.

In deze grafiek kan je de niveau’s van de dam zien: de groene lijn gaat over dit jaar. Zoals je kunt zien, hadden we vroege regen en was het niveau mooi gemiddeld, maar de regen stopte ver voordat het zou moeten stoppen, dus we gaan op voor een droog jaar. Dit was ook niet goed voor onze oogst – slechtste regen/oogst in 66 jaar. Specifiek onze provincie was uitgeroepen tot ramp-gebied. Die alles om te zeggen: het is dit jaar moeilijk geweest om alleen al te overleven (leveren wat het project nodig heeft om draaiende te blijven), om nog maar niet te spreken over het genoeg kunnen leveren voor andere mensen. Dus in het gesprek met de leiders ontstond een vernieuwde focus op ons doel om andere mensen te bereiken, met name de kwetsbare buren. Ze zullen ook proberen en helpen een Zambiaan te vinden die het project kan leiden en focussen op het outreach-deel. Dus het moet iemand zijn die Tonga spreekt, een geestelijke drijfveer heeft, echte compassie, leiderschapskwaliteiten, en goede dosis gezond verstand, enz. Wilt u alstublieft met ons blijven bidden voor de juiste persoon?

Voor mezelf: mij is een geweldige mogelijkheid gegeven om ook te getuigen. Mijn moeder komt elk jaar rond juni-juli met Hope Builders Ministries en geeft lessen. Dit jaar zullen ze vanwege paspoort-issues later komen. Ze gaat een conferentie doen in Uganda, de eerste keer voor haar, en heeft mij gevraagd om met haar lessen te geven. Dit zal in augustus zijn. Ik heb het één keer eerder gedaan, maar de omstandigheden waren toen veel vertrouwder dan in Uganda. Dus dit zal meer een soort gok zijn.

En als laatste, hoop ik (erg onverwacht) dit weekend naar Zuid-Afrika te vliegen, om het leven van een geweldige man te vieren. Mijn grootvader overleed 6 weken voor zijn 94^e verjaardag. Hij ging naar bed en ging zijn weg naar de Plaats waar hij zo veel anderen over vertelde. Hij was gereed, wat een zegen. Hij laat een groot gat achter – in onze harten. Maar hij had een goed leven – gaf altijd het beste. Dus, vaarwel Opa.

Laten we nooit vergeten deze dag van overwinning te vieren, we hebben geen garantie op nog een dag.

Gods zegen.

Newsletter June 2019

This is the verse that we are memorising in Sunday school at the moment. When we were learning about Jesus on the cross, it was hard to imagine that this verse applied, but when the woman went to the grave on Sunday morning, it all started to make sense. The previous Friday, was indeed the day of God’s Victory- only it was really hard to imagine while in the situation. So too, it makes sense for us to look back and in retrospect say: yes, that day was indeed a day to celebrate, even hard days.

Our month since we last spoke to you started with the celebration of the Dutch King’s birthday. A lovely day with all the other dutch people in the capital, Lusaka, filled with games and fun. I must say, I wasn’t looking forward to it- have to spend a day making small talk to people I don’t know, but in the end I really enjoyed it. Carl had a ball too, and we met a couple who work for another missions organisation, but with a vision to do the same that we are doing, that was actually really encouraging. They are still so full of enthusiasm, makes you forget all the battle scars for a moment.

We are also celebrating Carl’s continued recovery, and God just restoring his joy. His hydroponics project is moving, but it is still hard to see the growth. We take hope from the fact that nothing has died yet…

He has also spend many hours tiling, painting and helping at the place we stay now. It is a lovely house, and my (Ilne’s) dream is that when we leave one day, we can leave behind us a place that will be a blessing to many an outreach team. For now, we are the blessed one’s. The people we rent from has also been such a blessing- good friends. We have moved into the new part, so hopefully the victory is here, that would be a relief, no builders and dust for a while!

The next celebration was brought on by that consumer monster- that leads my family to say: but mom, you don’t need a day, it’s your day every day, when is it children’s day for a change? Smile. They made me feel special anyway. Hope you did too.

On the work side: we met with some of the leaders in Hope Builders Ministries- both local and international. The last few years have been terrible in terms of rain. The electricity in Zambia is provided with Hydro-power: with water coming out of the Kariba dam.

On this graph you can see the levels of the dam: the green being this year’s line. As you can see, we had early rains, and things were pretty average, but the rain stopped months before it was supposed to, so we are in for a dry year. This was not great for harvests either- worst rain/harvest in 66 years. Our province specifically was declared a disaster area. That all to say: it has been hard this year just to survive (providing what the project need to keep running), not even to mention being able to provide enough for other people. So, in the conversation with the leaders there has been a renewed focus on our goal to reach other people, especially the vulnerable neighbours. They will also try and help find a Zambian someone who can manage the project and focus on the outreach part. So it needs to be someone who speaks Tonga, has spiritual drive, true compassion, leadership qualities, good dose of common sense, and so forth. Will you please keep praying with us for this person?

For myself: I have been given a wonderful opportunity to testify as well. My mother usually comes with Hope Builders Ministries and does teaching every year round this June-July. This year they will be coming later due to passport issues. She is doing a conference in Uganda, a first for her, and has asked me to teach with her. I have done it once before, but the circumstances were much more familiar then Uganda. This will be more of an out-on-the-limb experience. This will be in August.

And lastly, I hope to (very unexpectedly) fly to South Africa over the weekend, to celebrate the life of a great man. My Grandfather passed away 6 weeks before his 94^th birthday. Went to sleep and made his way to the place he told so many others about. He was ready, what a blessing. He leaves behind a huge hole- in our hearts. But he lived well- always gave his best. So, farewell Oupa.

Let’s never forget to celebrate this day of victory, there are no guarantee of another one. 

Nieuwsbrief Mei 2019

Toen ik me voorbereidde om jullie te schrijven hoe het met ons gaat, zag ik deze afbeelding. Kort geleden werden we opnieuw geconfronteerd met christenen die onze medische wetenschap als een vijand van ons geloof zien. Het is een moeilijk iets, omdat we leven door geloof, en niet altijd door wat we zien (2 Kor. 5:7), maar dat betekent niet dat al het fysieke slecht is. God schiep de wereld, zo verbazingwekkend complex en toch werkt alles samen zo goed. De studie van het menselijk lichaam benadrukt juist Zijn creatieve wonderen. De afbeelding hier gat over hoe God bomen en onze lichamen schiep om als een eenheid samen te werken – om leven te geven aan beide. Ik ben druk met een studie over verschillende planten die we kunnen gebruiken om patiënten te behandelen als medicijnen niet beschikbaar zijn (de studie is onderdeel van de activiteiten om mijn huidige medische licentie te behouden). Ik vind het fascinerend hoe veel God rondom ons plaatste, in allerlei verschillende vormen. Mogen onze harten gevuld zijn met dankbaarheid.

Onderdeel van dit wonder is hoe God ons schiep naar Zijn beeld, en hoe Hij in elk van ons deze zelfde creativiteit heeft geplaatst. Dus hier is wat van de creativiteit rondom ons:

Carls startte met zijn kiemvoer-project, maar de planten/groenten hebben te veel dingen die hun belemmeren: veel ziekte, veel inspanning gaat naar het onkruid wieden, veel kosten voor water, om nog maar te zwijgen over de rugpijn. Dus in een poging om deze inspanningen productiever te maken, willen we aquaponics gebruiken (Google even om te zien wat dat precies inhoudt, haha). Een aantal van de village-dames kweken vis in hun met de hand gegraven dammen. Vanwege de soort grond, blijft het water wegstromen door grote scheuren, en ze geven veel geld uit aan brandstof voor de pompen om het water te blijven bijvullen. Carl heeft hen een aanbod gedaan om hun vis te verplaatsen naar onze dammen (die een plastic zeil op de bodem hebben). En dan kan dit ‘bevruchte’ water gecirculeerd worden in de standaards waarop onzes groenten groeien. We zullen zien hoe dat

Carl’s toiletrol-zaailingen.

Tim gebruikte de stukjes uit onze spelletjeskast om een kameleon te bouwen.

Rashelle heeft een aantal armbanden gemaakt om te verkopen op de markt als we de Nederlandse Koningsdag vieren op 28 april.

Elk moment dat de jongens niet in school zijn, brengen ze door met onze Zambische buren. Hier wat van de creativiteit van de Zambische jongens in beeld.

Onze grondeigenaar is aan het bouwen, deels om wat extra ruimte voor ons te maken. Het rotswerk van de Zambische bouwers, ik houd ervan!

En als laatste proberen we creatief te zijn met het vieren van het meest genadige feest op de Christelijke kalender: Pasen. Hij hangt niet meer aan het kruis. Hij is opgestaan, Hij is waarlijk opgestaan! En voor dit geestelijke leven kloppen onze harten met dankbaarheid.

Verzoek:

Kader: We hebben een persoonlijk verzoek. We hebben een diepe wens om Ilne's familie te bezoeken. Dit past niet in onze dagelijks budget. Dus we hebben al iets opgespaard, en we willen vragen of er mensen zijn die de drang of het verlangen voelen om iets bij te dragen zodat we er even tussenuit kunnen. We zouden het ontzettend waarderen, maar als u niet die drang voelt, geeft dan alstublieft ook niets.

Tot ziens;):

Newsletter May 2019

I saw this picture as I was preparing to write to let you know what we are up to. We have recently been confronted again by Christians who see the medical science as an enemy to our faith. It is a hard thing, because we live by faith, and not always by what we see (2 Cor 5:7); but that doesn’t mean that everything physical is evil. God created the world, so amazingly complex and yet everything works together so well. The study of the human body just highlights His creative miracles. This picture was about God creating trees and our bodies to work as a unit- to give life to both. I am busy with a study about different plants that we can use to treat patients when medication is not available (part of keeping my license current). I find it fascinating how much God placed around us, in all different forms. May our hearts beat with thankfulness.

Part of this miracle is how God created us in His image, and how He placed in each of us this same Creativity. So, here is some of the creativity around us:

Carl started his hydroponics project. The vegetables just have too many things holding it back: lots of disease, lots of effort that goes into weeding, lots of costs to water, not to mention the back ache. So, in an effort to make these efforts more productive- we will try out Aquaponics. Some of the village ladies are raising fish in their hand-dug dams. Because of the soil kind, the water keeps flowing away through big cracks, and they spend a lot of money on fuel for the pumps to replace the water. Carl has made them an offer to move their fish to our lined dam, and then this ‘fertilized’ water can be circulated into the vegetable stands. Let’s see how it goes.

Carl’s toilet roll seedlings

Tim used the pieces from our game cupboard to build a chameleon.

Rashelle made some bracelets to sell for the market when we celebrate the Dutch King’s birthday the 28^th of April.

Every moment the boys are not in school, they spend with our Zambian neighbours. This is some of the Zambian boys' creativity on display.

Our landlord is building, partly to make some extra space for us. The rock work of the Zambian builders, I just love.

And then lastly, we were trying to be creative to celebrate the most merciful feast on the Christian calender- Easter. He is not hanging on the Cross anymore. He has risen, He has risen indeed!!!! And for this Spiritual life, our hearts beat with thankfulness.

Request: We have a personal request. We really have the desire to visit Ilne's family. This doesn't fit in our day-to-day budget. So, we've saved up a bit, and would ask if there are people who feel the urge to contribute towards a break away, then we would very much appreciate it, if not, please don't do it.

Till we see you again;)

Nieuwsbrief Aoril 2019

Normaal gesproken is dit de mooie tijd met erg fijn weer, maar we lijken nu te blijven steken in het weer van eind oktober. In plaats van milde dagen met veel regen is het extreem heet (38-39˚C) zonder regen. De laatste goede regen was in januari. Dit is het droogste jaar ooit volgens iedereen, inclusief de mensen die deze dingen vastleggen. De meeste oogsten lijken erg slecht, opnieuw. En je vraagt je af waar de mensen van leven, maar nog elk jaar overleven ze op een of andere manier. Ook veel van de erg grote boeren in onze regio zitten in de problemen, omdat er nu meerdere droge jaren op rij zijn geweest. En een uitbraak van mond-en-klauwzeer helpt ook niet echt mee.

Wat we echter zien, is dat wanneer de fysieke rijkdom van mensen verdwijnt, hun geestelijke schat groeit. We leren allemaal samen wat vertrouwen in Gods goedheid betekent in moeilijke perioden, en het is prachtig. Er is zoveel meer ruimte (en nood) voor Gods onverwachte verrassingen van zorg en voorziening. Ook om te zien hoe mensen delen wat ze hebben, en veel meer dankbaar zijn.
Overvloed neigt te leiden tot ondankbare verkwisting, niets van dat voor ons nu.

Wat betreft delen, is Afrika een voorbeeld voor ons. Men is werkelijk bezorgd om hun buren, en ook om ons. De afgelopen maand is iedereen in ons huis geraakt door een vervelend virus. Carl was het laatste slachtoffer.

We denken dat het sinusitis was (neusbijholte-ontsteking). Geen enkel medicijn maakte het beter. Het was de eerste keer in Carls leven dat hij zelf-bewust was.. Nadat hij drie dagen miste op het project waren zijn vrijwilligers erg bezorgd. Dus ik kreeg een sms om hen op te halen. Dus kwamen ze allemaal samen om Carl te zien, met hem mee te leven en voor hem te bidden. Het raakte werkelijk zijn hart dat ze hem niet alleen zien als een werkgever, maar ook als iemand voor wie ze diep bezorgd zijn.

Carl heeft de laatste tijd erg diep gegraven, en deze quote heeft zijn hart erg geraakt:

“…zal allemaal afhangen van wat ons hart vult. Jezus zegt, ‘uit de overvloed van het hart zal de mond spreken’ (Lukas 6:45). Een kritisch hart produceert een kritische tong, een zelfgenoegzaam hart produceert een veroordelende tong. Een bitter hart produceert een bittere tong. Een ondankbaar hart produceert een mopperige tong. De woorden die je spreekt zullen allemaal afhangen van wat je hart vult. Maar een liefdevol hart produceert een vriendelijke tong. Een getrouw hart produceert een waarheidsgetrouwe tong. Een vreedzaam hart produceert een verzoenende stem. Een vertrouwend hart produceert een bemoedigende tong.”

Het heeft geleid tot een aantal krachtige discussies. Vanuit de moeilijke weg waar hij nu op is, vloeit veel goed – en daar zijn we dankbaar voor.

In de droogte en veel andere factoren is het moeilijk om de groenten zo goed als normaal te houden. Dus Carl heeft een vernieuwde passie ontdekt voor kiemvoerproductie. In de komende maand wil hij ontdekken of het een optie is voor het project, Afrika-stijl. We zullen jullie op de hoogte houden.

Hier nog een aantal Afrika-stijl-zinnen om jullie mee te groeten:

* Het maakt niet uit hoe vaak de tanden de tong bijten, ze staan nog steeds samen in een mond. Dat is de geest van vergeving/genade.

* Ook al zien de ogen elkaar niet, ze zien dingen samen, knipperen tegelijkertijd en huilen samen. Dat is eenheid.

* Het scheermesje is scherp, maar kan geen boom (af)snijden; de bijl is sterk, maar kan geen haar knippen. Moraal: iedereen is belangrijk overeenkomstig zijn unieke doel. Kijk nooit neer op anderen enkel als je hun schoenen bewondert.

Wees gezegend, tot de volgende maand!

Simon werd 7!

Newsletter April 2019

This is normally our pretty time with very pleasant weather- but we seemed to have gotten stuck in late October weather. Instead of mild days with lots of rain, it is extremely hot (38-39˚C) with no rain. Last proper rain was in January- this is the driest year anyone can remember, including those who record these things. Most harvests look very sad, again. And you wonder what will the people live off, and yet every year they do somehow survive. Lots of the very big farmers are in trouble too in our region, since there have been many dry years in a row now, and an outbreak of Foot and Mouth Disease certainly didn’t help.

What we are seeing though, is that as people’s physical wealth disappears, their spiritual treasure increases. We are all learning together what trust in God’s goodness looks like in difficult seasons, and it is beautiful. There is so much more space (and need) for God’s unexpected surprises of provision.  Also seeing how people share what they do have, and be much more thankful. Abundance tend to lead to unthankful wastefulness, none of that for us now.

In sharing, Africa is an example for us. They really care about their neighbours, and even us. So, for this last month, a nasty bug has been shared by everyone in our house. Carl has been the latest victim.


Sinusitis, we think. No medication did much to make it better. Carl’s first time to be self-conscious in his life. After he missed three days at the project, his volunteers were getting very worried. So, I was sent an sms to come pick them up. So, all together they came to see Carl, sympathize with him and pray for him. It really touched his heart that them he is not just an employer, but someone they deeply care for.

Carl has been delving deep lately, and this quote really touched his heart:

“will all depend on what’s filling your heart. Jesus said, ‘out of the abundance of the heart the mouth speaks’ (Luke 6:45). A critical heart produces a critical tongue, a self- righteous heart produces a judgemental tongue. A bitter heart produces an acerbic tongue. An ungrateful heart produces a grumbling tongue. The words you speak will all depend on what’s filling your heart. But a loving heart produces a gracious tongue, A faithful heart produces a truthful tongue. A peaceful heart produces a reconciling tongue. A trusting heart produces an encouraging tongue.”

It has led to some powerful discussions. Out of the hard road that he is currently on, much good is flowing- and for that we are grateful.

In the drought and many other factors- it has been hard to keep the vegetables up to standard. So, Carl has discovered a renewed passion for hydroponics. In the next month he wants to see if it is possibility for the project, Africa- style. We will keep you updated.

Here some Africa- style idioms to greet you with:

* No matter how many times the teeth bite the tongue, they still stay together in one mouth. That’s the spirit of forgiveness.

* Even though the eyes don’t see each other, they see things together, blink simultaneously and cry together. That’s unity.

* The razor blade is sharp but can’t cut a tree; the axe is strong but can’t cut the hair. Moral: Everyone is important according to their unique purpose. Never look down on others unless you are admiring their shoes.

Be blessed, till next month

Simon turned 7!

Nieuwsbrief Maart 2019

Ik zat er over te denken om deze maand niet te schrijven, omdat er zo weinig is gebeurd de afgelopen maand, met name wat betreft de organisatie en het project. Carl houdt een inspecterend oog over alles, maar de geweldige groei die je aan het begin van een project vindt, is nu rustig. Behalve 300 nieuwe kuikens van de eieren die we kochten en van onze eigen eieren, is er weinig actie geweest.

Dus ik denk dat ik jullie een paar persoonlijkere verhalen en foto’s zal geven – Vreugde vindend in het dagelijks leven. Als je meer wilt weten en zien over het project, hoef je dus niet verder te lezen ;). Dit zal een persoonlijkere brief zijn voor mensen die ons persoonlijk kennen.

Mijn (Ilnes) leven draait rond mijn kinderen, welkom aan het moederschap. De afgelopen maanden vierden we de 10^e verjaardag van onze eerstgeborene, Rashelle.

Ze vierde het met een spannend detective-feestje, omdat ze op dit moment erg geïnteresseerd is alles wat met geheime agenten en detectives te maken heeft. Ze hebben veel plezier gehad, hoewel ik het feestje zelf gemist heb.

Vlak voor het feestje zou beginnen, vond Simon Isabel drijvend in het zwembad van de buren. Twee uren lang leek alles heel onzeker. Ik bedoel dat wat betreft haar hersenen, niet wat betreft of ze het zou overleven. Toen ik haar overnam van Simon die eerste momenten en direct daarna hebben we God gebeden om Zijn weg te doen. Ik heb geschreeuwd naar Jezus om hulp. En Hij deed het – ze is 100% gezond, zelfs niet bang voor water. We prijzen God voor Zijn Kracht, die over ons waakt.

Dit en enkele andere dingen die gebeurd zijn, herinneren ons er aan dat we in een constante strijd zijn. En we moeten onze wapenrustig aantrekken en gelovig vechten, en God vragen om zijn bescherming.

Onze harten zijn gevuld met dankbaarheid voor zijn trouw, en dat doet me denken aan het volgende bijbelvers:

Psalm 34:9 “Proef en zie dat de HEERE goed is”

En waar kunnen we dit zien: overal rondom ons:

Dank U Vader!

Ook spesifiek voor de vele mogelijkheden voor de kinderen:

(foto’s van de kinderen op ‘Culture day’, waar ze Nederland mochten vertegenwoordigen. En tijdens een wetenschapsconferentie)