Newsletter March 2018

Please stop praying. J Your prayers have been answered. We have seen amazing amount of rain these last weeks. We had an exceptionally wet weekend a couple of weeks ago, and on Monday morning found that four of our closest neighbours’ houses have completely or partially collapsed. Good thing is that it is not in the coldest season yet, since they are sleeping in houses with curtains for walls temporarily. And the rain just keeps coming. Most of the harvest was lost before the rains started, but these rains are good to fill up the dams for the coming season, the winter crop.

Maybe I can tell you a bit about some of these neighbours. In the last month, Carl has moved around the way the project is organized. He was really struggling with motivating his co-workers, to not just do the necessary, but to really take ownership of what happens here. So, he has assigned people to different parts of the project, so that they can take full responsibility and pride in what they do. It has already made a difference in the work atmosphere, and also align better with the immigration law here. The Zambian government try to preserve all work opportunities for Zambians. So, expatriates need to proof that they are at all times training someone to take over their job, and they are only allowed any job if there is not any Zambian better suited to do the job.  So, from now on, Carl runs the over-all coordination, James is responsible for anything vegetable, and Happy for everything chicken. This will consequently also ensure that both James and Happy gain valuable experience in their different fields.  We have also asked the organization that we work with, Hope Builders Ministries Zambia, for a pastor volunteer. Pastor Justin, who lives relatively close to us, has started to come once a week, and his responsibility is everything Outreach. He is Tonga speaking, and naturally culturally sensitive;) Over the next few months I will introduce you to them individually. This picture shows you James.

This does give Carl a little more freedom to work on expanding the project. And so on the 21-22 February, he was free to join me for a refresher course in beekeeping. Carl’s ambition was to be promoted from Junior-Junior bee- assistant, to Junior Beekeeper. I think he himself was surprised at how much he enjoyed it. The bee is a beautiful example of God’s Creation, nothing is left to chance. Someone mentioned on the last day, that scientists say that if bees were to become extinct, humans can maybe live another 4years. They are crucial to our healthy management of nature- one of our first God-given responsibilities as humans. We have made a start to working with them over the last two years, but this has mostly consisted of removing them from where they were not welcome. But now, we have great plans. Watch this spot…

On the home front:

 Simon has done his first 6 weeks of school, and has surprised me with his ability to sit still, as long as I am more interesting than whatever sounds come in from outside. He talks non-stop, and finds everything interesting. Sad to think he will grow up.

Rashelle had her 9^th birthday, which was lots of fun. They invited two girls over for a Safari/camping birthday, who I guess you can call their best friends. But this is part of our reality, at the end of March, these girls will move away. It is not always easy to have a constant wave of farewells. Especially for the children. 

Another very sad goodbye, was to our dog that suddenly passed away after four years. It was on a day that it was too wet to get out of our area, so we did not have the option of getting her to help. 

Life and death, rain and drought. We are not always in control, no matter how much we think we are. It is great to serve a God that never leaves nor forsakes us.  

We would like to thank to people who have special projects that benefit the work here. Jeanet, to whom we’ve introduced you before, has a online ‘shop’ on the Dutch equivalent of Amazon, where she sells second hand stuff that she collects from her family and friends. We can’t believe how this has taken off!! And that money comes to Zambia and goes straight into the project. What a blessing!

Till next time

Nieuwbrief Feb 2018

Een paar weken geleden reed ik naar Livingstone, ongeveer 400 km. vanaf hier, om Jeanet naar het vliegveld te brengen. Onderweg worstelde ik erg met de auto, het was alsof de auto een eigen wil had en z’n eigen pas koos. Een vriendelijke man bij een autogarage vertelde me dat ik de auto moest laten uitlijnen voor ik terug naar huis zou rijden, opnieuw 400 km. Dus in Livingstone bracht ik mijn auto bij een garage, maar bij terugkomst werd mij verteld: “Madam, your suspension, he is sick.” De wielophanging van de auto bleek kapot. Het bleek niet zo slim geweest te zijn om 400 km. te rijden met een ‘sick suspension’. Dus ik heb eerst God gedankt voor mijn bescherming over ons twee. Maar ten tweede werd ik enkele dagen later zelf enorm bepaald bij een stuk wat we lazen tijdens onze Bijbelstudie:

“Berouw is als een ‘ziel-uitlijning’. Het laat je ziel een zucht van verlichting slaken. Het is ziel-verfrissend om in een rechte lijn met God te zijn… Je kunt niet herstellen/genezen todat je je meer bezighoudt met goed zijn, dan dat je je bezighoudt met er mooi uitzien.” (In: ‘Soul care’ door Dr. Rob Reimer)

Soms moeten we onze ziel kalmeren, en zeker maken dat we op die weg zijn. In het begin van januari zijn we een kort weekend weg geweest, ook om weer rustig te worden. Weg van constant proberen problemen op te lossen en de ‘rommel’ op te ruimen. En het was goed. We hebben genoten van de rust, van de natuur, en ’s avonds van de vuurvliegjes en de prachtige sterrenhemel. De kinderen hadden groot plezier in het zwembad met de vriendjes die ze daar hebben. Vooral Isabel was helemaal in haar element in het water J.

We hadden een heel speciaal moment toen we Rashelle’s verzoek om gedoopt te worden inwilligden. Eén van de Grote Momenten in het leven, die alle problemen, uitdagingen en rompslomp in perspectief zet. Wat is belangrijker dan de Geestelijke Gezondheid van onze kinderen?

 Ondertussen was de lichamelijke gezondheid in Zambia in gevaar. In de hoofdstad Lusaka was een uitbraak van cholera. Meer dan 1000 gevallen zijn gediagnostiseerd, en voor zover ik nu weet zijn er 49 mensen overleden. Alle scholen en kerken in de hoofdstad waren gesloten (let wel, voetbal- en nachtclubs mochten ongestoord verder gaan). Iedereen werd er in betrokken. Het leger maakte de straten schoon, waarbij ze alle straatverkopers verwijderden. Het is zo’n plezier om er nu te rijden, terwijl je je tegelijkertijd realiseert dat deze mensen hun levensonderhoud weer nodig hebben. 

Hopelijk gaat de regering door met deze goede intenties. Vandaag, 22 januari, zijn de scholen weer open gegaan. Dus ik denk dat het ergste geweest is.
Het is zo mooi om in een land te zijn dat zichzelf ziet als een christelijk volk. Hun antwoord op de crisis was een drie dagen vasten en bidden. Zambia is een land met veel corruptie, maar er zijn ook mooie mensen met prachtige harten.

Het laatste verhaal gaat over onze groeiende dierentuin. Tim is een konijnenfokkerij gestart, voor het vlees. Om eerlijk te zijn, weet ik niet of wij snel een konijn zullen slachten. We zullen ze levend moeten verkopen, ik kan niets eten wat een naam heeft. J
En tegen de tijd dat jullie deze nieuwsbrief ontvangen, heeft Rashelle als het goed is een aantal kippen gekregen voor haar verjaardag. Onze veestapel breidt zich dus langzaam maar zeker uit.

Ons leven is druk, en rommelig, en met veel ups en downs. Maar we zijn gelukkig, gezegend en deel van een eeuwige familie. Veel zegen,

Newsletter Feb 2018

Recently, I drove down to Livingstone, about 400km from here, to get my friend to the airport. On the way, I really struggled with the vehicle, it was like it had a will of it’s own and ran all over the road. A kind man along the road told me to have it aligned before returning home, another 400km. I handed the vehicle in, and on my return was told: “Madam, your suspension, he is sick.” Turned out the driving 400km with a ‘sick suspension’, wasn’t very clever. So, firstly I praise God for His protection over the two of us. But secondly, I could then very personally relate to a piece we read in our Bible study a few nights later.

“Repentance is like a soul alignment. It makes your soul breathe a sigh of relief. It is soul-refreshing to be in right alignment with God….You won’t get well until you are more concerned with being good than you are with looking good.”                                                    (Soulcare by Dr Rob Reimer)

Sometimes, we have to quiet our souls, and make sure we are on that route. We took a weekend out in the beginning of January, to just become quiet again. Away from constantly trying to solve problems and clean up messes. And it was good. 

We had a very special moment as we obliged Rashelle’s request to be baptised. One of those Big Moments in life, that move all the problems, challenges and messes into perspective. What is more important than the Spiritual Health of our children?

Meanwhile, the physical health in Zambia was under threat. There was an outbreak of Cholera in the capital city. More than 1000 cases diagnosed, and as far as I know, 49 people died. All schools and churches in the capital were closed down (mind you, football and night clubs were left undisturbed). Everyone got involved. The army cleaned up the streets, removing all street vendors. It is such a joy to now move there, while at the same time realising these people need their livelihood back.

Hopefully the government will keep going with these good intentions- working on the infrastructure of markets. Today, 22 January, the schools opened up again. So, I think the worse is over. It is so nice to be in a nation that sees themselves as a Christian nation. Their response to the crisis was a 3 days fast and pray. Zambia is a nation with lots of corruption, but there are also beautiful people with great hearts.

Last story will be of our growing zoo. Tim has started a rabbit breeding for meat. Though to be perfectly honest, I don’t see any of us slaughtering a rabbit soon. We’ll have to sell them live, can’t eat something with a name.  

And, at the time you receive this newsletter, Rachelle will have some chickens as a birthday-present. So, our livestock is growing slowly.

Our life is busy, and messy, and with lots of up and downs. But we are happy, blessed, and part of an eternal family. Be blessed,

Ilne

Nieuwsbrief Januari 2018

En… de ‘postduif’ vanuit Zambia zal weer uitgaan, na weken van erg zwakke internetverbinding. Ik wil starten met iedereen een prachtig 2018 te wensen, een jaar van persoonlijke en geestelijke groei. Een nieuw jaar zorgt er altijd voor dat je terugkijkt op het vorige jaar. Wij doen dit met harten gevuld met dankbaarheid. God heeft ons op zoveel manieren gezegend, zowel groot als in het klein. We hopen dat de nieuwsbrief jullie een klein kijkje mag geven in onze dankbare harten.

Onze eerste dank gaat uit naar een vriendin die vrijwillig (echt waar!) heeft aangeboden ons te helpen bij het versturen van meer frequente updates, hoewel we zullen proberen het kort en effectief te houden. Dit zal hopelijk ook resulteren in betere Nederlandse schrijfvaardigheden ;). We ontmoetten Jeanet in 2013 toen we voor Goeie Hoop werkten. Zij werkte daar als short-term vrijwilliger. Ze heeft ons inmiddels al drie keer bezocht in Zambia, en dus weet ze wat we hier doen. Ze woont in Zwolle (Nederland) en is afgestudeerd als orthopedagoog. Ze komt regelmatig om ons te bezoeken en met ons mee te draaien, iets wat we altijd erg waarderen. Ze is jong en vol goede ideeën, dus here we go… J

Project Update

·         Na enkele vroege en goede regenbuien, konden we starten met planten. We zijn ENORM gezegend door een donatie aan Hope Builders Ministires, wat de aanschaf van een two-row no-till planter mogelijk maakte. Dit is een planter die geen grond omploegt, maar twee rijen tegelijk opent, beplant en weer dichtmaakt. Het idee is om conservation farming techniques te promoten. Dat houdt in dat de boeren technieken leren die hun grond verbetert. Dit doen we zowel door het voor te doen, als door het als een optie aan te bieden aan boeren rondom ons. De laatste tijd is er erg weinig regen geweest. In de afgelopen maand was er slechts één grote regenbui. Om een beeld te geven van deze regen: in een half uur tijd viel er zo’n 55 millimeter. Het bleef echter bij één dag regen en dus wachten we met smart op de volgende regen. De goede regen van het vorige jaar heeft heeft veel plagen achtergelaten, dus het zal nu een spannend jaar worden. Eén van die plagen zijn onze oude vriendjes: de ratten – heel erg veel! Hieronder zie je een foto van onze home-made-rattenvallen. De honden zijn intussen experts geworden in het vangen van ratten. De kat is er niet meer in geïnteresseerd J. En de kinderen denken dat het vangen van de ratten een groot plezier is. 

·         De hammer mill heeft zijn eerste uitbetalingen gedaan aan de tien aandeelhouders. Dit zorgde voor enkele grote smiles. We hopen snel nog meer mensen aan te trekken om deel te nemen aan het investeringsprogramma. Er zijn namelijk meer mensen die hun eigen mais bij ons komen malen, maar nog niet deelnemen aan het programma. Het programma levert het project niet veel geld op, maar zorgt voor een band tussen het project en de gemeenschap.

·         Als gevolg van een ziekte, zijn we een deel van onze legkippen kwijtgeraakt. We hielden er ongeveer 180 over, die per dag zo’n 150 eieren leggen. We zijn bezig nieuwe kippen te kopen, dit gaat echter op Afrika-snelheid… ;). Het zal ons 5 maanden kosten voor deze kippen eieren beginnen te leggen, en in de tussentijd proberen we onze klanten tevreden te houden. We zijn dit jaar gezegend met een privé-school die elke week 30 trays eieren koopt, wat ons een constante bron van inkomsten geeft.

·         We zijn gestart met een groentetuin. Het plan is om ook groente te verkopen aan de school, zij willen graag lokale initiatieven ondersteunen. Ook hebben we een dam geplaatst, die het mogelijk maakt de groentetuin te irrigeren.

Waterpokken midden in de schoolvakantie. Gelukkig waren de kinderen er niet erg ziek van. Op de foto showt Simon zijn gespikkelde buik J.

 Verjaardagen van Tim en Isabel.

In de afgelopen maanden hebben we de verjaardagen van Isabel (2 oktober) en Tim (4 november) mogen vieren. We zijn dankbaar dat we Isabels 2^e en Tim 7^e verjaardag mochten vieren. Met Tims verjaardag zijn we samen met een paar vriend(innet)jes naar Lilayi Elephant Nursery geweest. Dit is een park waar weesolifantjes worden verzorgd en gerehabiliteerd, totdat zij oud genoeg zijn om terug in de natuur geplaatst te kunnen worden. De kinderen hebben genoten van de dag, en van het ijs daarna J.

Voor Isabels verjaardag zijn we naar een kampeerplek langs de Kafue-rivier geweest. Carl en de jongens hebben daar veel gevist, ook hebben we prachtige vogels kunnen bekijken. Als familie hebben we erg genoten van dit weekend, hoewel we allemaal zo rood als een kreeft waren van de oktoberzon.

Isabel

Het is makkelijker om haar ontwikkeling te zien als je haar niet elke dag ziet. Het was daarom fijn om Jeanet hier te hebben, die Isabel zag in juli en nu opnieuw aan het eind van december, omdat zij hierdoor goed kon zien hoe Isabel verandert. In augustus zette ze haar eerste stapjes en inmiddels loopt ze zo goed en snel dat ze in het zwembad ligt voor we beseffen dat ze niet meer in ons zicht is. Water heeft een grote aantrekkingskracht op haar. Of het nu een emmer met sop is, of de hondenbak met water, Isabel gaat er op af. Zelfs als dit in een andere ruimte is, of het er gisteren nog niet stond. Het is alsof ze water kan ruiken. In het zwembad schopt ze goed met haar beentjes om zichzelf voort te bewegen, we werken toe naar Olympisch goud ;).

Begin december heeft ze een EEG gehad om zeker te maken dat er geen tekenen van epilepsie zijn. De uitslag was positief, en wat we hadden verwacht: er zijn geen afwijkingen die duiden op epilepsie. Wel is haar vaardigheid om tot rust te komen nadat ze (veel) prikkels heeft gehad langzamer dan verwacht op basis van haar leeftijd.

Triathlon

Begin November hebben Carl, Tim en Rashelle opnieuw meegedaan aan een triathlon. De jongens zijn nu besmet met het triathlonvirus. Het is fijn om een reden te hebben om jezelf fit te houden. In maart zal er opnieuw een triathlon zijn, waaraan ook Simon hoopt deel te nemen. Deze week zullen we dus echt moeten beginnen met onze trainingen.

Zondagsschool

We hebben weer een jaar zondagsschool mogen afsluiten. We mogen terugkijken op een jaar van groei in onze klas en ook in de harten van de kinderen. We kijken uit naar het volgende jaar, waarin we een nieuw curriculum hopen te gebruiken en meer gaan focussen op lofprijzing en zingen met de kinderen. Het hoogtepunt van afgelopen jaar was onze kerstzangdienst, een vreugdevolle tijd, waarin we Christus’ geboorte mochten beleven.

Rashelle

Rashelle is begin December naar een outdoor schoolcamp voor thuisgeschoolde kinderen geweest. Carl ging met haar mee en mocht uiteindelijk zelfs als staflid meedraaien. Rashelle was veel jonger dan de meeste kinderen. Ze heeft ontzettend genoten en kwam thuis met allerlei grappige spelletjes en liedjes. En bovendien met een prijs voor integriteit, iets wat ons trotse ouders maakte.

 Sinterklaas, Kerst, Oud&Nieuw

Als gezin hebben we begin december samen Sinterklaas gevierd. De kinderen hebben genoten van deze Hollandse traditie. Vooral het feit dat alles in het geheim moest gebeuren en de anderen niet mochten weten voor wie jij een cadeautje moest kopen, maakte het feest extra groot.

Net voor kerst hebben we met onze werkers James, Purity, Clement en Mary een eenvoudige kerstmaaltijd gehouden. Na deze maaltijd konden zij een eenvoudig kerstcadeau vinden door een hide-and-seek-spelletje waarbij verborgen aanwijzingen moesten worden gezocht en opgevolgd. Bovendien waren we gezegend door een donatie van Engelse kinderbijbels, die we aan de kinderen van James en Clemens konden geven.

De dag voor Kerst was er in onze kerk een speciale Kerstdienst. De zus van Ilne schreef een prachtig kerstverhaal, dat we konden delen met de kinderen. Ilne heeft dit samen metde zondagsschoolkinderen uitgebeeld, waarbij Rashelle enkele bijbelteksten mocht voorlezen. Het was mooi om te zien dat zoveel mensen deze Kerstdienst bezochten. Ook veel mensen uit de lokale gemeenschap waren in de kerk, wat ons tot grote blijdschap stemt. Het (Kerst)evangelie is voor alle volken en als wij hier op deze manier iets aan mogen bijdragen, is dat prachtig.

Village-werk

Hope Builders Ministries, de stichting van waaruit wij werken, zegende ons met de donatie van een grote hoeveelheid kinderbijbels (God’s Word fort he Children IN PICTURES). Deze Bijbels vertellen aan de hand van gekleurde tekeningen het Evangelie. Op Eerste Kerstdag hebben we (Ilne en Jeanet) samen met de kinderen deze kinderbijbels uitgedeeld bij gezinnen in de villages rondom ons huis. Naast de Bijbels hadden we lekkere kerstkoekjes en een klein cadeautje voor de kinderen bij ons. De mensen waren erg blij met onze komst en haalden al hun ‘meubels’ (tuinstoelen en kisten) uit de huisjes om voor ons zitplaatsen te maken. Bij één van de huisjes kregen we zelfgemaakte ‘fritters’ (een soort oliebollen) mee. Bijbels uitdelen is één ding, of het vrucht mag dragen is iets wat we aan God moeten overgeven. Later in de week mochten we ervaren dat er nood was voor deze Bijbels. Tweemaal kwamen er mensen naar ons toe met de vraag of zij ook een kinderbijbel konden ontvangen. “Can I have that Bible with pictures, please?” Er wordt over gepraat, mensen vertellen elkaar over de Bijbels. De mensen staan open voor het Evangelie. Iets om dankbaar voor te zijn.

 Tot sprekens

Newsletter January 2018 (English)

And….. the mail dove from Zambia is trying to get out again, after weeks of very poor signal. So, I’ll start by wishing everyone a beautiful 2018, a year of going deeper. A new year always brings you to a moment to reflect upon the past year. We do so with hearts filled with thankfulness. God has blessed us in so many ways- big and small. We hope that the newsletter will also give you a little peak into our thankful hearts.

Our first thanks is to a friend who has willingly (I promise!) offered to assist us in sending out more regular updates, though we will try to keep it short and effective. This will hopefully also result in better dutch language skills;). We met Jeanet while working for Goeie Hoop in 2013. She has been out to visit us here in Zambia three times, and so knows what we are all about. She lives in Zwolle in the Netherlands and is trained as something similar to an occupational therapist. She comes to visit us and live with us, which we always appreciate. She is young and full of good digital ideas, so here goes…

Project Update

·         After some early good rains, we were able to start planting. We were HUGELY blessed by a donation to Hope Builders Ministries, that made a two-row no-till planter possible. The idea is to promote conservation farming techniques, by demonstration, as well as offering it as option to the farmers around. Recently, the rain has been very scares, and thus we are waiting for the next rains. Last year’s good rains has also left behind lots of pests, so it will be a tricky year. One of these are the rats- lots of them. Underneath there is a photo of our home made traps. The dogs meanwhile are experts in catching them, the cat is not interested anymore and the children think catching them is a great joy.

·         The hammer mill has paid the first dividends out to the ten shareholders- there were some big smiles around. We hope to soon attract more people to join the shareholder program to get more people milling (there are more people milling than just the shareholders). The program does not bring much profit to the project but keeps up a connection between the project and the community.

·         Due to sickness, we have lost quite a few of our layers. We remain with around 180 that produce 150 odd eggs a day. We are in the process of buying new chicks, Africa speed. It will take us 5 months before they start laying and meanwhile we will try to keep our clients happy. We were blessed with a private school this year which buys 30 trays a week that provides a steady income flow.

·         We have also started with a vegetable garden. The plan is to also sell these crops to the school as they are eager to support local initiatives. We have also dug a storage dam to be able to irrigate the veggies.

As family we’ve had a very busy and enjoyable time:

Waterpokken/ Chickenpox hit right in the school holidays

Birthdays of Tim and Isabel

Over the last three months we have thankfully celebrated the birthdays of Isabel (2 October) and Tim (4 November). We are thankful to celebrated Isabel’s second birthday and Tim’s 7^th. For Tim’s birthday we went to Lilayi Elephant Nursery with a few of his (girl)friends. It is a park where they take orphaned elephants and help them to survive until they are old enough to be placed back in their natural habitat. The children loved the day full of animals and the ice cream afterwards J

And for Isabel’s birthday, we went to a camp next to the Kafue River. It turned into a lovely weekend as family- though we burned to a crisp in the October sun- of fishing and bird watching.

Isabel

It is easier to see the development if you don’t see her everyday, so in this way it was nice to have Jeanet see her in July and again now at the end of December, because she could see how she is changing. She took her first steps in August, and by now she is in the swimming pool before we can get to her. She loves water- doesn’t matter if it is soapy cleaning water, or the dog’s drinking bowl, that will be where you can find Isabel. Even if it is in a new location, it is almost like she can smell it. In the swimming pool, she is starting to kick very nicely- we are working towards Olympic gold;)

She had an EEG in the beginning of December to rule out any presence of epilepsy. The result was as we expected: there is no epilepsy, her ability to rule out extra stimuli is slower than expected of her chronological age.

Triathlon

In the beginning of November, Carl, Tim and Rashelle participated in another triathlon. The boys have been thoroughly bitten by the bug. It is lovely to have a reason and way to keep fit.

Sunday school

We finished off the year of Sunday school, able to look back on a year of growth in our class and also in the spirits of the children. We are looking forward to the next year, in which we want to use a new curriculum and focus more on worshipping with the children. Our climax was our Christmas carol service, a joyful time of making Christ’s birth a reality.

Rashelle

Rashelle went on an outdoor school camp for home schooled children, with Carl. She was much younger that most of the children. She loved it, came home with all kinds of crazy games and songs, but also a prize for integrity which made us very proud parents.

Sinterklaas, Christmas and the New Year

As family we celebrated Sinterklaas in the beginning of December- the kids love the dutch tradition. Especially having to keep everything a secret, adds to the excitement. Just before Christmas we had our workers, James, Purity, Clement and Mary over for a simple meal. After the meal they played treasure hunt to find a small gift, and we were blessed by a donation of Children’s Bibles to give to their children.

Day before Christmas was our Carol service in our church. My (Ilne)’s sister wrote a beautiful Christmas story that we could share with the children. Rashelle could read some scripture in between. The church was full, yeah! Christ’s birth is part of our Gospel, and we love to share the Hope that is in Christ in this way.

Village life

Hope Builders Ministries, with whom we work, made available a whole stack of Children’s Bibles (God’s Word for the Children in pictures).

Story by Jeanet: On Christmas morning, ourselves and the children wished people a blessed celebration of Christ’s Birth and could bless them with one of these Bibles. These Bibles share the gospel with comics. We also had some cookies and small gifts in our bags. The people were really glad when they saw us, and took out furniture from the house for us to sit on. At one of the houses we were given ‘fritters’ (kind of doughnut). We can give the Bibles, now we wait upon the Holy Spirit to see the fruit. Later in the week, we were able to see the need for these Bibles. Twice people came to ask if there were any more Bibles for them, please. People were talking about the Bibles, telling one another about it. People are open to the truth, thank you Lord.

See you soon

Survival tip

To survive in Africa with it's heat, insects and endless queues, you need to NEVER NEVER loose your sense of humour. Here are some photo's that will never make it onto a newsletter, but shows that we try to not take ourselves too seriously.

 Two pirates and a princes

 How do a home schooler graduate?

 The speedboys

 A lady praying

 A praying mantis

Smile