Newsletter June 2018

The winter wind visits us more often these days, taking with it the last bits of green, leaving behind a very brown world- the Africa you see on post cards. Part of me knows that it is good that we go through this season, so that we can be newly excited when the green returns next rainy season.

Our friend wrote an article on our lives recently, and put all the exciting things that she experienced here in one day. It sounded like we live an extraordinary adventure. Unfortunately, mostly the excitement is spread out, and many days can pass without too much to tell. I will try to find a few stories for you.

 This morning I had a lady come as she’s been doing every day; she was in a taxi (10 seat minibus) that tried to take on a full-size bus, unsuccessfully. She was one of the long list of injured, who did survive. She must have flown into something head first, and really messed up the top of her skull- tissue, not bone. The rough stitches did not do much for fixing the whole messy area. We’ve been dressing the wound daily, and watching the healing take place. Completely amazing how the body can heal. When she came this morning, she had a sad look in her eyes: “we are not so OK, this morning, Madame.” Her son’s girlfriend (a schoolgirl) had a little baby two days ago, who then passed away yesterday in the incubator in the hospital. They believe the baby was cooked to death in that warm box. This girl will for the next few weeks, walk around with something tied to her back – a bottle, or rolled up clothes, anything that will resemble the shape of her loss. This will be her way to work through her pain. What do we do in a part of the world where death is so close by? We live in the Rest that takes away our fear of death. And we cry with them, just like Jesus cried with His friends when we knew He would bring Lazarus back.

Introduction:

Pastor Justin is one of the Hope Builders Ministries Zambia pastor’s that we work with, and he has started to come our direction more often. Currently he is our liaison with the local authorities, trying to establish where we can best be involved in supporting vulnerable individuals. He is talking to the headmasters, to make sure that we help out the true orphans and less privileged. After our holiday we hope to make him a room that he can use as ‘counselling room’- to have private conversations with people with marriage problems, or other less discussed problems. Hopefully there will also be a corner for some off the record nursing;)

Pastor Justin on the right

We are hoping to take a break in June. So, you won’t hear from me next month. We will travel to South Africa, and visit family and friends, and just relax. We sometimes feel the weight of living in our workplace. I will do some training trying to keep up my nursing skills and registration. And then we’ll get to see our friends who recently left. So, lots of plans- will come back with picturesJ

Some more stories.....

The other day Carl was rat hunting, currently a daily pastime. He put his hand in a hole, trying to catch the tail of one. He retracted his hand, and the next moment more rats/mice came running out. All in all they killed 16 from that hole.

Rashelle is now 9, and a very compassionate young girl. She has had quite a bad run with animals- had a hamster, that died; loved the dog that died; had a rabbit that died. So, when our most faithful rabbit (which just means the one that didn’t run away) got sick, she was very distressed. On the day she was trying to nurse the rabbit, she came to me crying and said she had a dream the previous night that Tim entered the house and said that Ashleigha had died. So, we prayed about it, and she had peace. She went to sleep and the next morning the rabbit had indeed died. But when Tim came inside to tell her, he wore the exact clothes he wore in her dream. To her it was a complete comfort- she had been prepared. And so we all learnt (again) that God cares about every tear we cry, He is our comforter. (Her friends drew some pictures to make her feel better.)

May He be your comforter, your safe place

Just some extra pictures:

Simon on his way to art lesson

On a trip to the zoo with the hone schooled children.

Part of the sunflower harvest

Jeanet on a market selling second hand things in support of us, thanks!

Nieuwsbrief Mei 2018

God heeft ons geschapen in een tuin, en uiteindelijk zullen we ook terugkeren in een tuin. Voordat we naar Zambia kwamen, had ik weinig ervaring met tuinieren. In Liberia heb ik het een beetje geprobeerd, maar faalde behoorlijk. Hier in Zambia heb ik geleerd om in de grond te werken en ik heb ontdekt dat mijn meest diepzinnige openbaringen vaak waren als ik de modder onder m’n nagels had. Jezus onderwees ook vaak in landbouwtermen. Dus als we de oogst zien verdrogen (wat het zal doen), er is een extreem slechte opbrengst van de mais, het basisvoedsel hier. Dit komt door die lange periode van droogte die we hadden. De zonnebloemen (die maar erg weinig mensen laten groeien) en de katoen lijken echt goed. Zonnebloem en katoen staan bekend als droogte-resistente planten, en waarom? Omdat ze hun wortels diep laten groeien: ze laten hun wortels diep groeien om een droogte te overleven, maar bij droogte laten ze de wortels ook diep groeien op zoek naar water. En het betekent dat wanneer de ‘stress’ vermindert, ze sterker achterblijven, meer productief en beter gereed om een volgende aanval te weerstaan. En zo lijken ook wij te ontdekken dat iedere moeilijke periode in ons verleden ons sterker heeft gemaakt om elke dag te weerstaan, geworteld in een Vader die zorgt en een Vrede, en Vreugde, die nooit vervaagt.

Dus Carl haalde afgelopen week de zonnebloemen neer, en de groente blijft de deur in en uit stromen. Terwijl we tegelijkertijd de rest van de natuur zien verkleuren in de saaie kleuren van de herfst. Zelf voelen we ook dat onze wortels groeien. We zijn kortgeleden (opnieuw) geconfronteerd met onderwijs dat mooi klinkt, maar dat niet altijd precies is zoals Gods Woord ons leert. Dit kwam na de zeer bijzondere tijd waarin we de Geestelijke Oogst binnen zagen komen, in onze kleine kerkgemeenschap. We hadden een kamp met onze broers en zussen in Christus, en hadden een bijzondere tijd toen we zagen dat vooral kinderen een geweldige tijd van groei in Christus hadden. Onze kleinste kinderen zagen het en waren diep onder de indruk van wat dit betekent. Zoals Simon zegt: “Man, alle harten zijn aan het veranderen!”. Wat een geweldig voorrecht om te zien! Onze eigen kinderen (van de kerk) namen het op zich om voor een vriend die lichamelijk gehandicapt geboren is te bidden, op een manier die alle volwassenen liet huilen.

Direct daarna kwam er een oude discussie die erop neer kwam dat enkele christenen beweerden dat er met God geen pijn en lijden meer zal zijn. Helaas is dat niet wat we geloven dat de Bijbel ons vertelt, op die manier zullen we altijd planten met ondiepe wortels blijven. En Hij houdt te veel van ons om ons daar te houden. Ik ben niet van plan om een hele theologische discussie op gang te brengen, maar is het belangrijk dat we echt ‘spitten’ in onze Bijbels, en waarheid vinden. Niet alleen in een enkel vers, omdat je dan de Bijbel alles wat je wilt kunt laten zeggen, maar in de gehele context waarin het is geschreven.

Een ander mooi voorbeeld van oogst kwam naar ons vanuit Liberia. We zijn daar nu 8 jaar geleden vertrokken. Twee weken geleden stuurde een vriend ons een foto van één van de jongens die bij ons in het weeshuis was. Momo Peter. Hij was toen 11, nu een jongeman van 19. Nadat we vertrokken waren en men het weeshuis afbrak, heeft de VN nooit iemand van zijn familie gevonden. Dus bleven hij en twee andere jongen bij onze vriend. Hij is opgegroeid en opgeleid, zo dat onze vriend nu probeerde zijn opleiding af te ronden. Ik kan je niet vertellen welke emoties het kijken naar deze foto opriep.

Als laatste beloofde ik jullie te vertellen over een andere jonge man. Happy is de zoon van Pastor Brian, onze dichtbijzijnde Pastor van Hope Builders Ministries. Hij verhandelt de kippen voor Carl. Het is een jonge man die trots is op zijn werk, en Carl geeft hem veel vrijheid om dingen voor hemzelf op te zetten. Sinds hij met Carl is gaan samenwerken, is er zo’n geestelijke verandering in de werksfeer. Hij is werkelijk happy – lacht altijd en is nederig.

Oké, nog één verhaal. De meeste mensen zien diefstal als deel van het leven hier. Er is geen cultuur van iets oppakken en dan teruggeven aan zijn eigenaar. In de eerste plaats hebben we nog geen enkele diefstal gehad en we zijn hier al vier jaar en 9 maanden. Zaterdag werd er op de deur geklopt en daar stond een vader met zijn zoon. De jongen had twee kledingstukken van onze waslijn genomen – we hadden het zelfs niet eens gerealiseerd. Maar zijn vader bracht hem om de kleding terug te geven en om vergeving te vragen. God werkt, eerlijk, Hij doet!

Oproep van Carl

Voor mensen die al in Afrika hebben gewoond is het niet vreemd: de hoeveelheid uitdagingen die je tegenkomt. Maar soms worden die uitdagingen net te veel. We hopen dat er misschien een metaal-technische jongeman is die een handje wil helpen als vrijwilliger. En voor onze groentes zou het mooi zijn als er iemand is met groente-technische kennis en kennis van kassen, die ons verder kan helpen. We zouden het heel fijn vinden als iemand een kort tijdje bij ons langs kan komen om ons verder te helpen.

Newsletter May 2018

God created us in a garden, and in the end we will be back in the garden. Before coming to Zambia, I had done very little gardening, I tried a little in Liberia, but failed miserably. Here in Zambia I came to learn to work in the soil, and I have come to find that my most profound revelations were often when I had mud under my nails. Jesus often taught in agriculture terms too. So, as we observe the harvest drying out (as it should), there is an extremely bad yield of maize, the staple food here. It is because of that long dry spell in the middle we had, but the sunflowers (that very few people grow) and cotton look good. Sunflower and cotton are known to be drought resistant plants, and why? Because they grow deep roots: they grow the deep roots to survive a drought, but they also grow deep roots in the drought, looking for water. And it means when the stress eases up, they are left stronger, more productive and more ready to face another onslaught. And so too, we seem to have found that every harder season in our past has made us stronger to face every day rooted in a Father that cares and a Peace, and joy, that never fades.

So, Carl took down the sunflower this last week, and the vegetables keep flooding in and out of the door. And this as we watch the rest of nature fading into the very unexciting colours of autumn. We ourselves are also feeling our roots growing. We have recently been confronted (again) with teaching that sounds nice, but is not always exactly as God’s Word teaches. This came after the most beautiful time of watching the Spiritual Harvest come in, in our small Church family. We had a camp with our brothers and sisters in Christ, and had a beautiful time as we saw especially the children have an amazing time of growing in Christ. Many young people came to be baptised, even in front of their unbelieving friends, proclaiming that they are sold out to Christ. Our smaller children watched, and was under deep impression of what this means. As Simon says: “Mom, everyone’s hearts are changing!” What an amazing privilege to see! Our own children (of the church) took it upon themselves to pray for a friend who was born physically handicapped in a way that had all the adults crying.

Straight after came an old discussion which comes down to some Christians proclaiming that with God there will be no pain or suffering any more. Unfortunately that is not what we believe the Bible tells us, in this way we will always stay plants with shallow roots. And He loves us too much to leave us there. I have no wish to start a whole theological discussion, but it is important that we really dig into our Bibles, and find truth. Not just in one verse, because you can make the Bible say anything you like, but in the whole context of what is written.

Another beautiful picture of harvest, came to us from Liberia. We left there 8 years ago now. Two weeks ago a friend send a picture of one of the boys that was in the Orphanage with us. Momo Peter. He was then 11, now a grown man/boy of 19. After we left and they disassembled the Orphanage, the UN could never find any of his family. So, he and two other boys stayed with our friend. He has grown up, schooling with as our own friend was trying to finish off his schooling. I can not tell you the emotions it brings to look at this picture.

Lastly, I promised to tell you about another young boy/man. Happy is the son of Pastor Brian, our closest Hope Builders Ministries Pastor. He is handling the chickens for Carl. He is a young man that takes pride in his work, as Carl allows him a lot of freedom to set things up for himself. Since he came to work with Carl, there has been such a spiritual shift in the work atmosphere. He really is happy- always smiling and humble.

OK, one more story. Most people see theft as part of live here. There is no culture of picking something up, and then giving it back to his owner. In the first place, we have yet to have any theft, and we have been here for 4 and ¾ years. Saturday, there was a knock on the door, and there was a father with his son. The boy had taken two pieces of clothing from our line, we haven’t even realised. But his father brought him to give back the clothes and ask for forgiveness. God works, honestly, He does.

May your roots grow deep.

Nieuwsbrief April 2018

Wat blijft uiteindelijk echt voor altijd bestaan, wat is werkelijk belangrijk? De meeste dingen zullen snel voorbij gaan, alle frustraties zoals kapotte voertuigen, zieke dieren, cash flow problemen, werkdruk… Wanneer het allemaal vervaagt, blijven we over met elkaar, met relaties/ de verhouding met de mensen om ons heen. En dat is waar het deze maand over ging – veel werk dat moest blijven wachten voor relaties. Zij zijn onmisbaar voor ons, omdat dit is hoe wij mensen kunnen overtuigen dat Jezus niet alleen een activiteit is op de zondagochtenden, maar Iemand die ons beïnvloedt op vrijdagavond, of die ons taalgebruik in het verkeer op dinsdag rond lunchtijd beïnvloedt.

Carl fronst, omdat dit klinkt alsof hij niets deed, wat niet waar is. Hij heeft eindelijk onze omheining gemaakt, of in elk geval het grootste deel ervan. We hebben veel van onze gewassen verloren door de geiten van onze buren. Evenals mijn zorgvuldig geplaatste schaduwbomen. En we hebben veel ossen van iemand gevoed, ongepland… Dus hopelijk bevordert dit ook onze relaties J. In Zambia is het niet de verantwoordelijkheid van de boer om zijn dieren onder controle te houden, zij zijn vrij. Het is jóuw verantwoordelijkheid om je gewassen veilig te houden. Hope Builders Ministries sprong in om ons financieel te helpen. Bedankt!!

Ik beloofde jullie om een aantal van de buren te introduceren, die betrokken zijn het project. James Moonga is Carls rechterhand. Sinds we zijn gekomen, zijn de twee onafscheidelijk. James spreekt voortreffelijk Engels, wat niet gewoon is hier. En hij heeft een snel begrip van wat er van hem verwacht wordt. Hij is verantwoordelijk voor de groentetuinen, en is opgegroeid met een vader die hem leerde over de verschillende ziekten waar planten in de tropen last van hebben. Hij herkent ziekten erg snel en komt met oplossingen. Ook komt hij vaak om met mij te zitten, en zegt: “Madame… (standaard term voor getrouwde vrouwen), waarom zegt de Bijbel….?” Of “Carl, waarom doen mensen … Wat worden wij verondersteld te geloven?”. Hij is een van de weinige mannen die weigert een tweede vrouw te nemen, en we wachten allemaal vol verwachting op de geboorte van hun derde kind in september. Onze kinderen hebben al uren met hem zitten kletsen, waarbij ze hem in één van hun grappen proberen te laten trappen of hem de nieuwste nieuwigheidjes die ze geleerd hebben uitleggen. “Oom James, wist u dat er verkeerslichten zijn die je aan zien komen en dan van kleur veranderen? Oom James, wist u dat er in de oceaan vissen zijn zo groot als een auto?...” Hij is voor ons een zegen, en het mooiste van onze relatie: hij vertrouwt ons en probeert alles wat Carl hem leert.
Hij maakt deel uit van de Zevendedags Adventisten (net als iedereen rondom ons), en vanwege de levens van de leiders die niet laten zien wat ze onderwijzen (hypocrisie), wil hij graag geestelijke zaken met ons bespreken.

De groenten zijn zo goed afgenomen! Carl plant groenten in het verkeerde seizoen (bijvoorbeeld bloemkool in de zomer) en ze haalden de oogst. De mensen kopen ze zo snel als hij kan produceren J. Vele ochtenden laadt hij zijn truck vol en gaat eropuit voor een afleverronde. Dit is ook een kans voor ‘ministry’: voedsel wanneer mensen in nood zijn, rustige gesprekken, een open deur om in de huizen en levens van de mensen te komen. (Onze huidige truck staat op het punt om in stukjes te vallen, als gevolg van de slechte wegen en de afstanden die we moeten afleggen, dus Hope Builders Ministries is op dit moment fondsen aan het werven voor een nieuw voertuig. Als u geïnteresseerd ben om hieraan bij te dragen: www.hbmin.org.)

Deze maand hadden we weer onze jaarlijkse triathlon. Carl en de jongens deden het allemaal erg goed in hun verschillende categorieën. Dit gaf ons een compleet andere manier om mensen te ontmoeten. Er is een specifiek stel, dat lid was van onze kerk, maar weggevallen is en dat buitengewoon is in sport. Carls deelname opent langzaam deuren voor ons om weer vertrouwen met hen op te bouwen. Spannend!

Toen ik begon, wist ik niet wat ik zou schrijven, maar nu heb ik nog steeds veel te zeggen. Ik zal wat bewaren voor de komende maand. Laatste punt is dat we God willen danken voor Simons zesde verjaardag! We maakten er een combinatiefeestje van met de beste vriendjes van onze kinderen. Een verjaardag- en afscheidsfeestje. We zijn naar een speciaal speelpark geweest, waar heel veel dingen te doen waar die de kinderen niet verwacht hadden ooit te ervaren. Het was erg bijzonder.

Ik zal een aantal extra foto’s invoegen. Op één ervan ziet u onze nieuwe hond, Sasha.

Totdat we elkaar weer mogen zien of spreken, wens ik jullie toe dat jullie eeuwigdurende schat in de hemel mag groeien.

Gods zegen!

Marktplaats
Wij zijn dankbaar en vooral verwonderd over hoe goed de verkoop van spullen via Marktplaats loopt. Meerdere keren per week kunnen er pakjes op de post of naar het postkantoor gebracht worden. Wij willen in het bijzonder die mensen bedanken die Jeanet voorzien hebben van een grote voorraad spullen om op Marktplaats te verkopen. Op Koningsdag hoopt ze ook aanwezig te zijn op de grote rommelmarkt in IJsselmuiden. U bent van harte welkom om langs te komen (en te kopen :D). Ook spullen zijn nog steeds van harte welkom. Neem gerust contact op via 06-36055495.
Wilt u een kijkje nemen in onze 'rommelshop' dan kan dat. De shop is te vinden via: https://www.marktplaats.nl/verkopers/13174926.html.

Quote of the month: Good fences make good neighbours.

Newsletter April 2018

Everlasting- what really exists forever, what is really important? Most things will soon pass, all frustrations such as broken vehicles, sick animals, cash flow problems, work pressure…. When it all fades, we are left with each other, with relationships. And this is what this month has been about- lots of work that needed to wait for relationships. They are crucial to us- because this is how we can convince people that Jesus is not an activity on Sunday mornings, but a Someone that influences us on Friday night, or influence our speech in traffic Tuesday lunch time.

Carl frowns, because that makes it sound like he did nothing, which is not true. He finally got our fence up, well most of it. We have lost many crops to the neighbours’ goats, as well as my carefully planted shade trees. We fed many a person’s oxen on our maize, unplanned. So, hopefully, this will help with our relationships too. In the culture in Zambia, it is not the responsibility of the farmer to keep his animals under control, they are free, and it is your responsibility to keep your crop safe. Hope Builders Ministries jumped in with funds to help us out, thank you!!

I promised to introduce you to some of these neighbours, who are involved with the project. James Moonga is Carl’s right hand man. Since we came, the two have been inseparable. James speaks excellent English, which is not common, and he has a quick understanding of what is expected of him. He is responsible for the vegetable gardens, and has grown up learning from his own father about the different diseases that plague plants in the tropics. He spots them early and comes with solutions. He also often comes to sit with me, and then he says: “Madam (standard term for married woman), why does the Bible say …..? Carl, why do people do …….? What are we supposed to believe?” He is one of the only men that refuses to take a second wife, and we are all eagerly awaiting the birth of their third child in September. Our children sit talking with him for hours, trying to catch him with their newest joke or explaining the newest novelty they have learned about- like, “Uncle James, did you know there are traffic lights that can see you coming and then change colour? Uncle James, did you know there are fish in the ocean with heads as big as a car?....” He has been a blessing to us, and the beauty of our relationship, he trust us, and tries everything Carl teaches him. He is part of the Seventh Day Adventist Church (like everyone around us), and yet because of the leaders lives not reflecting what they teach (hypocrisy), he is willing to discuss spiritual matters with us.

The vegetables have taken off so well. Carl is growing vegetables in the wrong season (for instance cauliflower in the summer) and yet they bear a harvest, and the people buy as fast as he can produce. Many mornings, he loads the truck full and goes off for a round of deliveries. This too has become a ministry opportunity- food when people are in trouble, quiet conversations, an open door into people’s houses and lives. (Our current truck is about to fall into small pieces due to the bad roads and the distances we do, so Hope Builders Ministries is currently fundraising for a new vehicle if you would be interested in contributing- www.hbmin.org)

It was also our annual triathlon this month. Carl and the boys all did very well in their different categories. This gives us a completely different set of shoulders to rub with. There is a specific couple, who use to be part of our church, but fell away, who are extremely into sports. And Carl’s participation, is slowly opening doors for us to build trust with them. Exciting!

I didn’t know what to write when I started, and now I still have so much to say. I will keep some for next month. Last thing, is just that we thank God for Simon’s 6^th birthday. We made it a combination birthday with farewell for our children’s best friends. So, we went to a special play park, there were things many of the children never get to experience, it was very special.

I will include a few extra pictures. One of them shows our new dog, Sasha. Till, we meet again, may your everlasting treasure in Heaven increase.

Blessings,